Skoro „brąz”, to dlaczego piszemy „bronzer”? Skąd ten brak konsekwencji? I czy forma „brązer” jest niepoprawna?

Rażący błąd! Takie stwierdzenie pojawiło się w „Słowniku języka polskiego” z 1900 r. przy formie „brąz”. 36 lat później był to już jedyny poprawny zapis. W zapomnienie odeszły pomniki z bronzu i bronzowe marynarki. Czy taki los czeka bronzer?

Bardzo możliwe, to zapożyczenie z języka angielskiego zaczęło się już bowiem adaptować do polszczyzny. Obecnie obydwa warianty zapisu są poprawne. Można kupić brązer i używać bronzera, ale kiedy chcemy zapisać, że „brązer to puder brązujący”, wybierajmy formę z tym samym rdzeniem.

Ciekawostka!

„Wyraz »brąz« (do 1936 r. pisany »bronz« jako zapożyczenie z języka francuskiego, por. fr. bronze). Podobną drogę przeszła (…) inna nazwa koloru, a mianowicie wyraz »pąs« (w zn. ‘intensywny kolor jasnoczerwony’), pisany wcześniej przez -on- jako zapożyczenie z francuszczyzny (por. fr. ponceau)”[1].

[1] Porada dr. hab. Adama Wolańskiego zamieszczona w Poradni Językowej PWN, bit.ly/4f2KRr9 [dostęp: 5.12.2024].