Znaszli te skróty i wyrażenia? Mogą być pomocne, choć czasem ich zapis sprawia kłopot.

„Sic” to łacińskie „tak, w ten sposób”. Ma dwie funkcje. Gdy stoi przy zacytowanym tekście, znaczy: tak było w oryginale i nie jest to błąd osoby, która przywołuje ten fragment. Może też oznaczać, że podana informacja jest zaskakująca i że warto zwrócić na nią uwagę. „Sic” można zapisać z wykrzyknikiem lub bez, w nawiasie okrągłym (sic!) lub kwadratowym [sic!], który zamieszczamy w tym lub przy tym fragmencie tekstu, na który chcemy zwrócić uwagę.

„PS” – ten skrót jest przez nas zdecydowanie częściej używany i również jest zapożyczony z łaciny: postscriptum. Jest to „dopisek do listu, artykułu itp., umieszczony na końcu po podpisie autora”. Jak należy go zapisać? Najbardziej poprawna forma to PS, niektóre słowniki dopuszczają jednak zapis z kropkami – P.S.

„Aka” to najmłodsze zapożyczenie w tym zestawieniu – z języka angielskiego tym razem. Dobry Słownik podaje: „mówimy o kimś (lub o czymś), że to ktoś akaktoś, jeśli chcemy zaznaczyć, że w innych okolicznościach ta osoba (lub rzecz) jest nazywana inaczej”. Zapisujemy je najczęściej bez kropek: aka.

PS

„Li” w wyrazie „znaszli” to „czy” – partykuła, którą należy zapisywać łącznie. Jedynie w sformułowaniu „li tylko”, które oznacza „wyłącznie, jedynie, tylko, też”, zapisujemy ją osobno.