Risografia to technika druku analogowego, która łączy cechy druku cyfrowego i sitodruku*. Jej początki sięgają lat 80. XX w., kiedy japońska firma Riso Kagaku Corporation stworzyła urządzenie do szybkiego i ekonomicznego kopiowania dokumentów.

Risografia polega na tworzeniu matrycy z mikroperforacjami, przez które specjalne tusze na bazie oleju są nanoszone na papier. Ta metoda pozwala na uzyskanie intensywnych, niepowtarzalnych kolorów, które są trudne do osiągnięcia w tradycyjnym druku offsetowym. Zalety risografii to niski koszt druku przy dużych nakładach, ekologiczny charakter – dzięki biodegradowalnym tuszom – oraz unikalny efekt, który cenią artyści i projektanci.

Wadą natomiast jest ograniczona precyzja w odwzorowaniu szczegółów. Ta metoda nie pozwala również na mieszanie kolorów w jednej warstwie.

Charakterystyczne dla risografii są przesunięcia warstw i niejednorodność pokrycia, co nadaje pracom rękodzielniczy wygląd. Ta technika zdobyła popularność w środowiskach artystycznych i wydawniczych, szczególnie w produkcji plakatów, zinów i grafik. Dziś risografia przeżywa renesans jako alternatywa dla bardziej sterylnych metod druku cyfrowego, a różnice w poszczególnych odbitkach czynią każdą z nich wyjątkową.

* Sitodruk to technika druku polegająca na przenoszeniu farby przez specjalnie przygotowaną matrycę (sito) na powierzchnię drukowaną. Sito to drobna siatka, najczęściej wykonana z materiałów takich jak poliester, nylon lub metal, która jest napięta na ramie. Proces druku polega na przepuszczaniu farby przez otwarte oczka siatki w miejscach, które nie zostały zablokowane przez szablon.