„Taka zmiana to nie zmiana, dalej wszystko jest, jak było” – śpiewał kiedyś Gutek z Indios Bravos. I słowa te idealnie pasują do tematu… imiesłowów odmiennych.

Niepalący, niebędąca, nieoceniony – to kilka przykładów imiesłowów odmiennych, czyli imiesłowów przymiotnikowych zakończonych na -ący, -ąca, -ące, -(o)ny, -te. Od 1997 r. partykułę „nie” piszemy z nimi łącznie, jeśli mają znaczenie przymiotnikowe, czyli np. „nieżyjący piosenkarz”, możliwa (choć rzadko spotykana) jest natomiast pisownia rozłączna, gdy imiesłów ma znaczenie czasownikowe – „człowiek nie żyjący w zgodzie z naturą”.

Od 2026 r., bez wyjątków, obowiązywać będzie pisownia łączna, nie trzeba się więc będzie zastanawiać, z którym imiesłowem mamy do czynienia. Ale jak zawsze trzeba być czujnym, ponieważ w zdaniu, w którym pojawiają się przeciwstawienia, spacja będzie potrzebna, np.: „nie lecący, lecz jadący”.